Tank 1990 (aka Battle City), czyli w Polsce znane po prostu, jako Czołgi było jedną z najpopularniejszych gier na Pegasusa. Trzeba przyznać, że gra miała dosyć prosty, aczkolwiek oryginalny pomysł.

Nasze zadanie polega na chronieniu bazy w postaci symbolu orzełka przed czołgami, które nacierają na nas z góry planszy. W każdej rundzie musimy odeprzeć określoną ilość nieprzyjaciół. Wraz z każdym levelem zwiększa się poziom trudności, gdyż pojawiają się, co raz potężniejsze czołgi, które trudniej jest zestrzelić. W związku z tym w Tank gra się najlepiej, jeżeli zasiądziemy do gry wspólnie z przyjacielem, bo samemu możemy mieć problem z ogarnięciem całej planszy.

Autorzy przewidzieli pewne ułatwienia w postaci pojawiających się na planszy, co chwilę pewnych przedmiotów, których zebranie daje nam jakieś bonusy np. nieśmiertelność, wysadzenie lub unieruchomienie wszystkich wrogów, ochronę naszej bazy, itp.

Czołgi prezentują się całkiem przyzwoicie pod względem audio wizualnym. Autorzy zadbali też o to żeby każda plansza różniła się od poprzedniej, więc przyjdzie nam pojeździć czołgiem w przeróżnych warunkach terenowych.

Contra jest kolejną kultową grą z Pegasusa, która znajdowała się w biblioteczce każdego szanującego się gracza. Tytuł fenomenalny, który świetnie się wpisywał w klimaty filmów klasy B z lat ’80. Konami dało graczom możliwość wcielenia się w Komandosów, którzy muszą w pojedynkę uratować świat przed zagładą. W tym celu musimy przemierzyć porządny kawał dżungli i splądrować niejedną bazę, aby w końcu stanąć w oko w oko z finałowym bossem.

To co zasadniczo wyróżnia Contre od typowych dzisiejszych produkcji to niespotykany obecnie poziom trudności. W Contra mimo, że gramy przypakowanym żołnierzem to tak jak w rzeczywistości powala nas już jeden strzał, czy choćby zetknięcie z wrogiem. Wrogów natomiast są setki – biegają z każdej strony, wyskakują z ukrycia, chowają się i co najgorsze strzelają wszystkim czym mają. Dla graczy przewidziane zostało zasadniczo tylko jedno ułatwienie w postaci możliwości zdobycia od czasu do czasu jakiejś lepszej giwery, która skuteczniej unicestwia wrogów.

Nie trzeba się domyślać, że przy braku save’ów oznacza to, że Contry praktycznie trzeba się nauczyć na pamięć, aby móc obejrzeć napisy końcowe. Istnieją nawet gracze, którzy doszli do takiej perfekcji, że są w stanie przejść Contre na Pegazusie bez straty życia.

Pomimo mogłoby się wydawać tak zniechęcającego poziomu trudności to w Contra ma w sobie to coś, co nie pozwala nam się oderwać od ekranu TV i wyłączyć naszego NES’a. Gra jest tak wciągająca, że mimo wielu porażek wciąż chcemy zaczynać od nowa i próbować dojść dalej. Nie będę nawet wspominał ile padów od Pegasusa zostało popsutych na tej grze – czy to od intensywnego naparzania po przyciskach, czy też po prostu od frustracji po kolejnej porażce.

Na koniec wypada wspomnieć, że Contra prezentuje naprawdę wysoki poziom audio – wizualny. Z pewnością jest to jedna z najładniejszych gier na Pegasusa i zasługuje na poświęcenie jej kilku godzin.

Super Mario Bros jest jedną z najbardziej znanych gier jakie ukazały się na Pegasusa. Ponadto tytuł ten zyskał status kultowej gry platformowej, w którą powinni zagrać wszyscy wielbiciele tego gatunku gier.

Zasady i fabuła gry są bardzo proste. Wcielamy się w hydraulika o imieniu Mario i musimy ruszyć na ratunek naszej ukochanej księżniczki Peach. W tym celu przemierzamy kolejne krainy najeżone wrogami i przeróżnymi zasadzkami. Każdy ‘świat’, który przyjdzie nam zwiedzić jest zwieńczony zamkiem w którym musimy pokonać złego smoka – Bowsera. Do przemierzenia mamy 8 krain z których każda składa się z 4 leveli. Jak w każdej grze platformowej tak i w Super Mario Bros musimy wykazać się niezwykłą zręcznością i refleksem w naciskaniu odpowiednich przycisków na padzie, czy klawiaturze. Wrogów unicestwiamy w większości poprzez naskakiwanie na nich.

Nintendo przygotowało dla żądnych przygód graczy masę ukrytych do zebrania przedmiotów, czy tajnych przejść. Oprócz porozrzucanych wszędzie złotych monet możemy odnaleźć także ukryte w ‘murkach’ grzybki zwiększające nasz wzrost, czy kwiatki pozwalające miotać ognistymi kulami. Najbardziej wytrwali gracze w Super Mario Bros poodkrywają wszystkie sekrety w postaci ukrytych w niewidzialnych cegiełkach grzybków dających dodatkowe życie, fasolek zabierających nas do ukrytych plansz, czy skrótów pozwalających przejść kilka światów do przodu.

Bez wątpienia Super Mario Bros było pozycją obowiązkową dla każdego posiadacza Pegasusa i nie ma chyba gracza, który nie przeszedł tej gry więcej niż raz. O kultowości tego produktu może świadczyć to, że do dnia dzisiejszego pojawiają się co raz to nowsze i wymyślniejsze przygody Mario na wszystkie konsole Nintendo.